It was me on that road…











{დეკემბერი 28, 2006}   ოთი გახსოვს ის ღამე??

თეთრი ღამეები, უაზრო დღეები, ისევ სიგარეტი და ისევ სასმელი…
სიფათში მიცქერს დაღლილი ბოთლი და მავსებს მისი სიცარიელე…
ეს ბოლო დღეებია ვსვამ მანამ, სანამ ირგვლივ საგნები კონტურებს არ კარგავენ… ეს ისეთი მაგარი შეგრძნებაა… ვფიქრობ შენზე და ვესაუბრები ანგელოზებს… ანგელოზებმა დიაგნოზი გამომიტანეს, სევდა, სევდა და სიყვარული…

ფეხით გასრესილ სიგარეტად პარკეტზე გდია ერთადერთი სიტყვა “მიყვარხარ”, რომელსაც უკვე აღარავინ არ საჭიროებს, რადგან არავის არ სჯერა მისი…

არსებობს კიდევ რაღაც, რის გამოც ქალი შეიძლება მთელი სიცოცხლე ელოდებოდეს…

სიკვდილი ლამაზი არ არის, ეს ღმერთებმა დაადგინეს, სიკვდილი რომ ლამაზი ყოფილიყო თვითონაც მოკვდებოდნენ… მაგრამ.. ქართულში “ბედს”, “გამბედაობას” და “ბედნიერებას” ერთი ძირი აქვს… და მეც… მივენდე ბედს.. გავბედე შენი კოცნა და ეს ერთი წამიც მეყოფოდა ბედნიერებისთვის

Advertisements


კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

et cetera
%d bloggers like this: